Depressie en de masseur

“Depressie en de masseur”, zo heet deze blog. Voordat ik verder ga met het schrijven van mijn blog over depressie wil ik vertellen, wat sommige mensen die dicht bij mij staan al weten, dat ik zelf een depressie van jaren achter de rug heb. Het delen van mijn verhaal met anderen in deze bizarre tijd kan misschien wel een licht puntje zijn in de tunnel waar je je in bevindt op dit moment. Depressie is iets wat je overkomt en niet iets wat je opzoekt. Het is moeilijk om er over te praten, het is zwaar om er over na te denken. Depressie is net een zware steen die steeds zwaarder wordt. Er is geen uitweg, er is alleen maar een steen die depressie heet.

vandaag gaf ik een presentatie over depressie en massage

Ik ben bezig met opleiding tot massagetherapeut bij Esoterra. Super leuke opleiding. Ik kan er erg van genieten om met medestudenten deze opleiding te volgen. Bij deze opleiding krijg ik huiswerk en een van de huiswerkopdrachten is dat ik een psychopathologie moet beschrijven. Waar iemand die je goed kent of waar je zelf last van hebt (gehad). Ik wist meteen over welke Psychopathologische aandoening ik het zou gaan hebben. Anders gezegd: schrijf een stuk over een ziekte. In mijn geval was het een psychische aandoening waar ik zelf aan geleden heb en dat is een depressie. Voor het schrijven van de presentatie was ik tekst aan het uitwerken en onderzoeken aan het lezen om een goed een duidelijk beeld te geven aan mijn medestudenten. Eenmaal bezig merkte ik weer dingen op aan mezelf.

Gevoel van een depressie

Tijdens het schrijven over mijn eigen depressie en die als voorbeeld te gebruiken, wist ik van mezelf dat er iets bij me geactiveerd zou worden. Dat is ook gebeurd, ik kwam weer even terug in mijn eigen wereld waar ik zo bang van was. Bij het opmaken van de tekst vond ik een foto van mezelf die in 2018 gemaakt is, wanneer ik op het diepste van mijn depressie zat. Dat was even schrikken. Wat ik vooral kon merken aan mezelf was dat ik wat chagrijnig aan het worden was. En kortaf tegen mijn vriendin Marjolein. Ze vroeg me of het aan de presentatie kon liggen dat ik een beetje kortaf was. “Nee” gromde ik, “dat kan niet”. Voordat ik het door had was ik weer beland in de reactie die ik ook vertoonde toen ik in een depressie zat.

Reageren als je depressief bent

Het ontkennen en daarnaast het niet willen voelen dat je er aan geleden hebt speelde opeens een rol. Deze film waar ik in speelde was nu geen plek voor mij dacht ik. Ik wilde het niet zien en niet voelen. Weer die pijn en ellende en alles wat bij een depressie komt kijken:

  • Slecht slapen
  • neerslachtigheid
  • angst
  • schuldgevoel
  • sociale contacten vermijden
  • suïcidale gedachten
  • zelfmedicatie

En er zijn nog veel meer klachten die er kunnen zijn of kunnen ontstaan. De klachten in de opsomming hebben betrekking op mijzelf. Het zijn er een paar, maar wel klachten die heftig waren en zeker zijn. Ik keek ook nog een animatie van de WHO waar ze het hebben over een Black dog. Deze staat synoniem voor depressie. Klik op de afbeelding voor het animatie. Ik dacht: “O mijn goede god waar ben ik aan begonnen. Een presentatie en deze heftige gevoelens?!” Het onderwerp voor mijn presentatie was wat een massage kan betekenen voor mensen met een depressie. Niet dat ik zelf in weer in een depressie terecht kom.

De masseur en depressie

Ik begreep de signalen niet helemaal goed. Doordat ik mijn eigen verhaal aan het opschrijven en me op een gegeven moment aan het realiseren was wat het met mij deed had ik het door. Ik kan voelen en kijken en me inleven in de gevoelens die toen had. Wat het met mij deed en hoe het me vaak tegen de muur gooide en dan lachte om de dingen die ik aan het doen was. Het was nooit goed wat ik deed ook al was ik zo goed bezig. Het maakte niet uit wat ik deed, het was niet goed. Maar nu weet ik dat het gevoel wat er bij mij werd aangehaald een gevoel van ervaring is. Het was spannend om er zo naar te kijken en dan niet weg te kijken. Ik keek regelrecht in de ogen van een oude vijand: depressie. Ik was al klaar met je, ik heb met je gevochten en je won vaak van mij. Nu win je niet meer van mij, ik heb je verdrongen. Maar je bent er nog wel om me te helpen met het helpen met anderen.

Hoe kan ik je helpen met een depressie?

Ik kan je helpen door je te laten lezen dat er echt licht is aan het einde van de tunnel. Ook al zie je het licht niet en ben je bang, net zo als ik het was. Er is hoop en er is hulp ook al zie dat niet direct. Het allerbelangrijkste is dat je met mensen blijft praten, ook al denk je bij jezelf dat het niet veel zal uithalen. blijf in contact met mensen die dicht bij je staan. Bel een vriend of een vriendin, ook al denk je dat die niet op jouw verhaal zit te wachten: gewoon bellen! We laten een vriend toch ook niet midden in de nacht buiten in de regen staan. Deze haal je ook binnen om te beschermen tegen de regen en de kou.

Professionele hulp

Maar het kan zijn dat je het niet wil bespreken met een bekende, omdat je er voor schaamt dat je met depressieve gevoelens rondloopt. Ik kan uit eigen ervaring spreken dat je je er niet voor hoeft te schamen. Het kan zo opluchten om er over te spreken! Er zijn tal van manieren. Ik zet er hier een paar op een rijtje:

  • De luisterlijn: hier kan je bellen met een professioneel opgeleide medewerker die een luisterend oor biedt. Ook kan je met ze chatten.
  • De huisarts of na spreekuren kan je bellen met de huisartsen post.
  • Als je het leven niet meer ziet zitten bel dan met 113. Hier zitten professionele hulpverleners en opgeleide vrijwilligers die je kunnen aanhoren en helpen.
  • of als er meteen spoed is bel dan 112.

Wat ik wil zeggen tegen jou: als je je zo voelt en de gevoelens zo hoog oplopen dat je het niet meer ziet zitten en dat het jou niet waard is, er wel een uitweg is. Ik was ook suïcidaal en ik was er klaar mee. Het was genoeg de pijn. Ik wilde er niet meer zijn. Ik had dit wel eens met mijn huisarts besproken. Die zij tegen mij “als het zo ver komt en je ziet geen uitweg, bel dan met een hulplijn” Ik heb op die bewuste nacht gebeld met de huisartsenpost om mijn verhaal huilend en tierend te doen. De moraal van het verhaal is dat ik ook op het punt heb gestaan om er mee te stoppen. Geloof mij depressie is te overwinnen, ook in deze donkere tijd van Corona waar we nu in zitten en we niets meer mogen of kunnen doen. Doe het niet, er is echt licht geloof me. Door eigen ervaring met depressie wil ik je dit meegeven….

Onderzoek naar depressie massagetherapie

Er wordt veel onderzoek gedaan naar massagetherapie en naar wat dat voor positieve gevolgen heeft op het lichaam. Ik heb voor mijn presentatie een onderzoek gelezen waarin diverse lichaamsgerichte therapieën worden beschreven die invloed hebben op onze psyche. Depressie en andere psychische pathologieën komen hier in dit verslag ruimhartige aan bod. In het verslag worden meerdere lichaamsgerichte therapieën beschreven. Als massagetherapeut in de dop was dit voor mij echt een eyeopener. Ik wist wel dat een massage het lichaam tot rust kan brengen door gebruik te maken van de juiste technieken, maar van wat hierin beschreven werd was ik wel heel erg onder de indruk. In het onderzoek is gebleken dat door stimulatie van de Nervus Vagus de symptomen van psychopathologie (o.a. depressie en burn-out) verminderen. Doordat een massage het functioneren van de nervus vagus verbetert, wordt de parasympathische functie versterkt en worden de symptomen die verband houden met ontregelde autonome activiteit verlicht. Ben je benieuwd naar het onderzoek druk dan hier om het te lezen.

Mijn presentatie

Dat was de trigger die mij vandaag dit blog heeft doen schrijven. Het is een combinatie van twee verhalen die een geworden zijn. Het eerste deel over mijn eigen ervaring met depressieve gevoelens en depressie. En een deel over wat een massage kan doen met onze geestelijke gezondheid. En dat allemaal door een presentatie die overigens helemaal goed gelukt is. Door alle gebeurtenissen die er nu zijn in de Nederland en die spelen in de wereld. De onvrede het ongeluk en al het leed wat er nu is. Dat kan veelal leiden tot een neerslachtig gevoel, wat kan uitgroeien tot een depressie. Ik wil het nog een keer zeggen als iemand die het zelf heeft meegemaakt:

ER IS HULP OOK VOOR JOU !!!!

Ik ben Niels brouwer en ik hoop dat ik je heb kunnen motiveren om door te gaan.

Ik heb ik een facebook groep gemaakt voor lotgenoten die worstelen met depressie. op deze manier kunnen mensen die last hebben of hebben gehad elkaar hier treven. De naam van de groep is depressie Amsterdam.

Bron voor het wetenschappelijk onderzoek staat hier onder.

Lichaamgerichte interventie voor psychopathologische aandoeningen.
Door Mary S. Tarsha, Sohee Park en Suzi Tortora
Afdeling psychologie Universiteit van de Notre Dam, IN Verenigde Staten
https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.029707



15 reacties op “Depressie en de masseur”

    1. Dankjewel voor je bericht. Ik ben ook zeker trots op me zelf.

      ik hoop zo dat er veel mensen die in de zelfde situatie zitten hier een hou vast aan hebben.

      Groet Niels

  1. Mooi!!! Ook al ben ik niet echt depressief voel ik me getroost! En ik denk dat je tekst iemand die depressief is echt kan helpen. Zelf zal ik het in elk geval onthouden: als de nood hoog is, er is hulp!

    1. Dankjewel voor je reactie.

      Heel graag gedaan ik hoop dat het een bron kan zijn voor degenen die het lastig hebben.

      Niet iedereen praat er makkelijk over, maar om het uit de anonimiteit te halen kan iedereen die er mee loopt hulp zoeken.

      Het is geen schande, 1 op de 8 Nederlanders hebben er last van en vooral in deze nare tijd.

      nogmaals bedankt voor je reactie

  2. Een heel mooi en zeer herkenbaar verhaal. Ben al jaren aan het worstelen met o.a. depressie en van tijd tot tijd speelt de wanhoop de boventoon. Goede hulp is heel belangrijk, maar die vind je niet zo makkelijk

    1. JA het is zeker en heel gedoe om goede hulp te vinden. Maar ik ben blij om te lezen dat je hulp gezocht hebt.

      Het begin is er allen nog het juiste persoon vinden als is het latig.

      ik wens je veel wijsheid toe.

      en altijd bellen als het niet meer ziet zitten.

      groet Niels

    2. Hallo Sandra,
      Ik las jou berichtje…het klopt dat het niet makkelijk is om de juiste persoon te vinden.
      Zelf 3 depressieve periodes meegemaakt…maar nu na jaren van persoonlijke ontwikkeling is het opgelost.
      Als je bereidt bent om aan jezelf te werken en open staat voor nieuwe inzichten dan mag je mij contacten.
      Happy to help! Mandy

  3. Erna Bruijstens

    Goedenavond Niels, ben zeer geraakt door dit mooie en persoonlijke verhaal. Zelf heb ik tijdens een massage van je mogen ervaren hoe deze je mind reset om het zo te omschrijven !
    Mijn dank is groot en hoop je na de corona periode nog een keer te bezoeken. Mvrgr. Erna Bruijstens 💕

  4. Jee Niels, heftig! Wat een zware tijd moet dat zijn geweest. Ik vind het heel stoer hoe je hier over schrijft, vertelt. Dat is niet makkelijk lijkt me. Maar volgens mij is er een ‘betere ‘ Niels opgestaan! Ik hoop snel weer een afspraak te kunnen maken 😀

    1. Ja het was zeker een heftige tijd toen.

      Blijf door gaan dat is wat ik me voor ogen heb gehouden als was het nog zo lastig.

      Dankjewel voor je bericht.

      en tot snel

      groet

  5. Dank voor het delen Niels! Ik verspreid je boodschap verder, laat het een lichtpuntje zijn voor wie het nodig heeft. Liefs!

  6. Hoi Niels.
    Erg mooi geschreven maar het is voor mij theorie voor een donkere praktijk.
    Ik wil de uitdaging aangaan en graag mijn ongelijk krijgen dat contacten en openheid echt werkt.
    Mijn ervaring is juist, hoe meer ik vertel tegen dierbaren, hoe meer zij zich zorgen maken en hoe dieper ik weg zink.
    Groet.

    1. Hoi Egbert dankjewel voor je reactie.

      Het is zeker lastig om met je gevoel bij anderen neer te leggen. Ik had het daar ook zeker moeilijk mee. Het voelde vaak als een last zoals jij het ook aangeeft. Op een gegeven moment realiseerde ik me dat als het besproken is het gewicht niet alleen op je zelf rust. Het was fijn voor mij dat het bekend was. Vaak kreeg ik de vraag hoe het ging en dat was in het begin wel eng, het was een soort van controle van anderen.

      Het gaf me wel kracht en gevoel van waardering dat ik er ook mocht zijn, ik raakte in een sociaal isolement en dat maakte me heel erg onzeker over alles wat ik deed. Maar door me er wel voor open te zetten kreeg weer langzaam weer grip op mezelf.

      Als het echt heel erg moeilijk vind kan je mogelijk een van de hulplijnen die in mijn blog staan contacten.

      En ik zie je binnenkort.

      Groet,

      Niels

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *