coach of psycholoog naar welke ga je?

Moet ik naar een coach of psycholoog, deze vraag hoor ik wel eens in de praktijk van Vitaal-welzijn. we zijn allemaal zoekende naar de juiste verhouding en een begeleider die je snapt. En het aller belangrijkste waar je vertrouwen in hebt. Er zijn natuurlijk veel andere vaktoren die mee spelen maar dit is denk ik wel een belangrijke als je opzoek bent naar een coach of een psycholoog.

Laat ik met me zelf beginnen ik heb inmiddels veel psychologen gezien en ik heb veel therapie gehad in mijn leven. Zie hier voor ook mijn blog over mijn eigen depressie. Dus ik weet waar ik het over heb en ik weet dat als je niet lekker voelt de hele wereld wel eens over je heen kan vallen omdat iedereen het beste met je voor hebt.

Laat ik duidelijk zijn en je niet op een verkeerd spoor willen zetten maar deze blog gaat over het verschil te zien tussen een coach en psycholoog van uit een ander blik. En ja ik heb samen met Marjolein een bedrijf in de zorg. En daar is ook waar de schoen veel wringt.

Ik bedoel daar niet mee dat ik ons eigenbedrijf ga aanprijzen maar wel het verschil tussen een coach en psycholoog duidelijk te maken.

Coach of psycholoog

Om nu niet deze twee helemaal te ontleden hangt er aan het word psycholoog meteen een gedachten. En die gedachten hoor ik mensen wel eens denken. Als je bij mij van de massage tafel afstappen en we hebben een mooie sessie gehad waar er diepgang is bereikt en er wat los gemaakt is stel ik wel eens voor om eens te gaan praten met een psycholoog.

Niet dat ik het als massagetherapeut niet kan maar sommige problemen of trauma’s kan ik als massagetherapeut niet oplossen. Of althans ben ik niet voor opgeleid. (Laat ik er bij zegen dat ik niks tegen andere heb die dat wel doen)

Om er op terug te komen van mijn advies om naar een psycholoog te gaan praten schrikt mensen nog wel eens af.

Laat ik me zelf weer als voor beeld gebruiken. Ik ben inmiddels 7 behandelaars verder en dat waren allemaal psychologen. Ik heb ook een keer een coach gehad.
Waar ik heen wil met me verhaal is dat ik nu 45 jaar ben en ik op mij 14e ben begonnen met de eerste sessie bij een grote instantie. Als ik daar nu nog aan terug denk schieten de tranen in me ogen. Ik weet het namelijk heel goed hoe dat was. Het was niet een prettige ervaring en het element streng weet ik nog heel goed. Als je dan al niet lekker gaat dan is het helemaal niet prettig. En daar komt denk ik de aversie vandaan om te gaan praten met een psycholog.

Inde tussen tijd van mij 14e naar me 45 levens jaar heb ik meerdere gebruik gemaakt van een psycholoog en haar of zijn kennis gebruik gemaakt om verder te komen in mijn leven en de strijd die het leven wel eens kan zijn.

Om naar een punt toe te komen en me punt duidelijk te maken is dat een psycholoog niet meer zo werk als vroeger. Er is nu ook plek voor eigen inmenging en een eigen visie op het verloop van je traject.